Veelgestelde vragen

Onze kantoorbezetting is klein; er zijn slechts twee mensen die de telefoon beantwoorden. Voordat u de telefoon pakt, kijkt u alstublieft eerst even of uw vraag hieronder beantwoord wordt. 

Praktische vragen:


Vragen over het werk van Brooke Hospital:



Praktische vragen:
 

1. Vraag: Kan ik in een Brooke-kliniek stage lopen, werken, of vrijwilligerswerk doen?

Antwoord: Het is niet mogelijk om een stage te volgen, vrijwilligerswerk te doen of te werken in een Brooke-kliniek. Lees meer onder 'Over Brooke', bij werk en stage

2. Vraag: ik ga verhuizen, hoe kan ik dat melden aan het Brooke-kantoor?

Antwoord: Stuurt u alstublieft een e-mail naar info@brooke.nl met de titel “verhuizing”. Belangrijk: vermeld zowel uw oude adres als uw nieuwe adres. Mocht u tussentijds een tijdelijk adres hebben gehad, dan graag beide oude adressen vermelden.

Als wij uw verhuisbericht ontvangen in de periode waarin wij de verzending van onze halfjaarlijkse nieuwsbrief voorbereiden, of in de week waarin wij de nieuwsbrief uitsturen, dan kan het zijn dat uw verhuisbericht en onze zending elkaar kruisen en is de nieuwsbrief dus al onderweg naar uw oude adres.

Als u langer dan een halfjaar niets van ons verneemt, dan is de kans groot dat het verhuisbericht niet goed bij ons is doorgekomen. Probeert u het dan alstublieft nog eens

3. Vraag: Kan ik een Brooke-kliniek bezoeken?

Antwoord: U bent van harte welkom om een Brooke-kliniek te bezoeken. De klinieken zijn geopend voor bezoekers van 8:30 tot 13:30 uur.

In de volgende landen en plaatsen zijn kliniekcentra gevestigd:

Egypte Cairo (hoofdkantoor), Luxor, Edfu, Aswan, Alexandrië, Mersah Matrouh.
Pakistan Lahore (hoofdkantoor en kliniek), Peshawar, Gujranwala, Mardan, Multan
India Géén hospitaal, uitsluitend hoofdkantoor, en mobiele klinieken in New Delhi (hoofdkantoor) en Hyderabad.

Neemt u voor de adressen van de klinieken contact op met ons kantoor in Amsterdam: 020-6709229

Wij stellen het zeer op prijs als u ons na afloop van uw bezoek laat weten (liefst via e-mail) wat uw bevindingen zijn. We zijn erg blij met foto’s uit de klinieken. Graag mailen (max. 1MB, JPG) naar info@brooke.nl 

4. Vraag: Ik wil graag foldermateriaal ontvangen om te verspreiden, kan dat?

Antwoord: Stuur ons een mail met als titel “stuur mij folders”, en schrijf in uw mail het verzoek tot het toesturen van folders, voorzien van uw naam en adres. Wij sturen u dan zo snel mogelijk een envelop met foldermateriaal.

5. Vraag: Kan ik tuig schenken aan een Brooke-kliniek?

Antwoord: Brooke streeft naar structurele hulp op grote schaal. Schenkingen van tuig uit het westen zijn niet structureel van aard. Stel, u schenkt zes bitten. Daarmee zijn zes dieren geholpen, terwijl er, in elke Brooke-kliniek, tienduizenden dieren geholpen moeten worden. Brooke stimuleert de plaatselijke nijverheid tot het vervaardigen en repareren van diervriendelijk tuig. Er worden gratis cursussen gegeven aan lokale hoefsmeden, tuigmakers en reparateurs. Met de verbetering van de kwaliteit van de goederen wordt vraag en aanbod gestimuleerd. Dus niet alleen de paarden en ezels, maar ook de mensen die hun brood verdienen met facilitaire diensten op het gebied van paarden hebben baat bij dit beleid van Brooke.

6. Vraag: Kan ik ook medicijnen of medische hulpmiddelen doneren?

Antwoord: Brooke Hospital krijgt soms de vraag of de Brooke-klinieken kunnen worden geholpen met het doneren van medicijnen of andere medische hulpmiddelen. Bijvoorbeeld niet-gebruikte restanten medicijnen van Nederlandse dierenklinieken, of partijen medicijnen die nog wel bruikbaar zijn maar die “over de datum zijn”,  en die daarom in Nederland niet meer mogen worden toegediend. 

De Brooke-centra verzorgen hun eigen medicijnen, die makkelijk verkrijgbaar zijn in het desbetreffende land. Het gaat hierbij niet om één doos of een paar dozen medicijnen, maar om duizenden dozen. De Pakistaanse Brooke-afdeling bijvoorbeeld behandelt op jaarbasis zo’n 250.000 werkpaarden en ezels. De toevoer van medicijnen moet constant en stabiel zijn, en dus niet eenmalig of incidenteel. De dierenartsen hebben niets aan een doos gedoneerde medicijnen die binnen een paar weken leeg is. En daarnaast moeten de medicijnen betaalbaar zijn. Soms worden door Brooke Hospital medicijnen gebruikt die uitstekend werken, maar die in Nederland allang achterhaald zijn door modernere en duurdere varianten.  

Voorts is het exporteren van geneesmiddelen naar het buitenland een complexe aangelegenheid. Om geneesmiddelen te exporteren zijn vergunningen nodig. Ook moeten de geneesmiddelen in het ontvangende land zijn getest en toegestaan. Daarnaast moeten er kosten worden gemaakt voor transport, douane, en opslag in Nederland en in het ontvangende land. Ook dient rekening te worden gehouden met het feit dat een dergelijke medicamenten-donatie tijd en energie vergt van de lokale Brooke-medewerkers .

Samenvatting: de lokale Brooke-organisaties hebben een zelfstandig beleid in de keuze voor en de aankoop van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen, omdat het praktisch is en (kost-)efficiënt.

De Brooke-organisatie heeft er het meeste baat bij aan als men fondsen doneert, waarmee onder andere de benodigde medicijnen en goederen lokaal kunnen worden ingekocht.

7. Vraag: kan ik een werkpaard of ezel adopteren?

Antwoord: Een individueel werkdier sponsoren is in de praktijk niet werkbaar. De belangrijkste reden is dat de dieren die door de Brooke-dierenartsen worden behandeld het eigendom zijn van straatarme eigenaren. Deze mensen zijn voor hun levensonderhoud volledig afhankelijk van hun werkpaard of –ezel, dus ze hebben hun dier hard nodig. Elke eigenaar die zijn dier vrijwillig laat behandelen in een Brooke-kliniek krijgt voorlichting over de verzorging van zijn dier, waarmee in de meeste gevallen toekomstig leed wordt voorkomen. Door de tijdelijke aard van de behandeling is het dus niet mogelijk om een dier te sponsoren. Het is juist de bedoeling dat de dier-eigenaren zelf leren hoe ze hun dier moeten verzorgen, in plaats van dat ze afhankelijk worden van steun van buitenaf. Voorts zou sponsoring van individuele dieren een administratie vereisen die dermate omvangrijk is dat de dierenartsen niet toe zouden komen aan hun taken: diergeneeskundige hulp en voorlichting. Bedenkt u zich maar eens dat Brooke Hospital for Animals per jaar hulp geeft aan 500.000 (een half miljoen!) paarden en ezels. En Brooke Hospital for Animals wil nog veel meer dieren bereiken. Sponsoring van individuele dieren zou deze ontwikkeling in de weg staan.

8. Vraag: Zijn er meer fondsenwervingkantoren buiten Engeland en Nederland?

Antwoord: In Engeland en Nederland worden fondsen geworven voor het werk van de Brooke-dierenartsen. Sinds 2007 heeft Brooke toestemming om ook in Amerika te werven. 

9. Vraag: Ik ben naar aanleiding van een tv-uitzending donateur geworden via het 0900- telefoonnummer. Ik heb alleen mijn telefoonnummer ingetoetst, en vervolgens post ontvangen van Brooke Hospital. Hoe komt Brooke Hospital aan mijn naam en adresgegevens?

Antwoord: Brooke Hospital for Animals maakt gebruik van een 0900-telefoonnummer waaraan een zogenaamde ”Voice Response Dienst” is gekoppeld. Door het intoetsen van uw tiencijferige privé-telefoonnummer geeft u aan donateur te willen worden.  

De “Voice Response” tekst op het 0900-telefoonnummer van Brooke Hospital for Animals meldt dat u door het intoetsen van uw telefoonnummer toestemming geeft aan Brooke Hospital for Animals tot het laten opzoeken van de naam en adresgegevens die behoren bij het door u ingetoetste tiencijferige telefoonnummer. Daarnaast geeft u met het intoetsen van uw telefoonnummer toestemming tot het gebruik van uw naam en adresgegevens voor het doel waarvoor u uw telefoonnummer heeft gegeven, in dit geval uw donateurschap.

Brooke Hospital for Animals heeft de KPN opdracht gegeven om de ingevoerde privé-telefoonnummers om te zetten in uw naam en adresgegevens.

Belangrijk: óók indien u een afgeschermd (“geheim”) nummer heeft, krijgt Brooke Hospital for Animals uw adresgegevens aangeleverd van de KPN.

Geblokkeerde naam en adresgegevens, oftewel naam en adresgegevens die zijn geblokkeerd omdat u kenbaar heeft gemaakt aan de KPN of aan TNT post dat U geen toestemming verleent voor commercieel gebruik van uw gegevens, worden slechts aan Brooke Hospital for Animals beschikbaar gesteld onder de voorwaarde dat wij uw naam en adresgegevens uitsluitend gebruiken voor het doel waarvoor u uw telefoonnummer heeft ingetoetst, in dit geval uw donateurschap van Brooke Hospital for Animals.

Brooke Hospital for Animals verzekert u dat de door KPN geleverde naam en adresgegevens niet zullen worden gebruikt op een wijze die in strijd is met enige wettelijke bepaling. Ook zal Brooke Hospital for Animals uw gegevens niet doorgeven aan derden.

10. Vraag: Ik ben donateur. Hoe vaak per jaar ontvang ik Brooke Nieuws?

Antwoord: Als u heeft aangegeven onze nieuwsbrief te willen ontvangen met het laatste nieuws uit de Brooke-klinieken, dan ontvangt u “Brooke Nieuws” twee maal per jaar, in de maanden december en juni.

Een (klein) aantal donateurs kiest ervoor om geen nieuwsbrief te ontvangen, meestal omdat men de foto’s te confronterend vindt. Deze groep donateurs sturen wij een simpel A-viertje, zonder foto's, met in het kort het nieuws wat in de nieuwsbrief staat. U hoeft ons alleen maar te laten weten of u dat ook wilt, dan sturen wij u voortaan ons bulletin. Stuur een mail naar info@brooke.nl met de titel 'bulletin'.

11. Vraag: waarom stuurt Brooke Hospital een papieren nieuwsbrief en geen digitale?

Antwoord: Wij sturen ons magazine “Brooke Nieuws” tweemaal per jaar naar onze achterban. We krijgen inhoudelijk altijd veel en goed commentaar van onze donateurs. De meesten lezen het blad met grote interesse, en ook de foto's maken indruk. Een digitale nieuwsbrief wordt vaak niet geopend, of met één klik gewist. Het blad daarentegen wordt door mensen bewaard, doorgegeven aan familie, buren of vrienden, en het wordt neergelegd op de koffietafel, of in wachtkamers van dierenartsen en artsen. Wij weten dat onze nieuwsbrief jaren in omloop is, en dat is mede dankzij de goede kwaliteit van het materiaal. En op evenementen delen we “Brooke Nieuws” uit aan belangstellenden. Tot slot levert onze nieuwsbrief prachtige inkomsten op van onze fantastische donateurs. Wij zullen de traditionele nieuwsbrief dus voorlopig behouden. Het is heel goed mogelijk dat we t.z.t. een digitale nieuwsbrief zullen verzenden, maar onze vertrouwde, papieren “Brooke Nieuws” zal daarnaast blijven bestaan.

12. Vraag: hoe zit het met de jaarbijdrage? Waarom dat vreemde bedrag van 15,88 Euro?

Antwoord: U bent uiteraard zelf helemaal vrij om te geven wat u wilt. 15,88 Euro is slechts een indicatie; meer of minder kan natuurlijk ook! Als u zich aanmeldt als donateur, dan sturen wij u een bevestiging waar een acceptgiro en een machtigingskaart zijn bijgesloten. Met de machtigingskaart kunt u ons machtigen om uw bijdrage 1 keer per jaar, of in meerdere termijnen van uw rekening af te schrijven.

15,88 Euro: vóór de invoering van de Euro was de indicatie voor de jaarbijdrage 35 gulden. Dat was omgerekend 15,88 Euro. Uit principe hebben wij het bedrag niet willen afronden naar 16 euro.

Vragen over het werk van Brooke Hospital:

13. Vraag: Worden er uitsluitend paarden en ezels behandeld?

Antwoord: Onze dierenartsen zijn gespecialiseerd in het behandelen van paarden, ezels en muilezels. 99 procent van de hulpverlening is aan paarden en ezels, en alleen paarden en ezels worden voor opname toegelaten in de kliniek. Maar in principe worden alle dieren die worden binnengebracht behandeld, dus ook bijvoorbeeld geiten en kleine huisdieren. De kliniek in Caïro beschikt over een aparte polikliniek voor eerstelijns diergeneeskundige hulp aan kleine huisdieren.

14. Vraag: Waar zijn de dierenartsen opgeleid?

Antwoord: Dat verschilt per dierenarts. De ene arts heeft een opleiding gevolgd aan een veterinair opleidingsinstituut binnen het leger, de andere arts heeft een veterinaire opleiding genoten aan een hogeschool of universiteit in een grote stad, en weer anderen zijn opgeleid in lokale dierenartspraktijken. De Engelse veterinair directeur van Brooke Hospital houdt toezicht op de aanstelling van nieuwe dierenartsen.

15. Vraag: Helpen jullie ook paarden en ezels in andere landen dan het werkgebied?

Antwoord: Helaas kunnen wij geen hulp bieden aan alle noodlijdende werkpaarden en -ezels in de wereld. Onze hulp beperkt zich tot het werkgebied dat beschreven staat op deze website. Dit zijn gebieden waar zich grote concentraties aan werkpaarden en –ezels bevinden, die toebehoren aan de allerarmsten van de wereldbevolking. Tip: bent u dierenliefhebber en gaat u op vakantie in een gebied dat niet op onze site is beschreven, raadpleeg dan voor u op reis gaat de gerenommeerde site: www.worldanimalnet.com  en noteer naam en adres van een dierenbeschermingsorganisatie in het land/gebied dat u gaat bezoeken. Mocht u ter plekke worden geconfronteerd met dierenleed, noteer de locatie, maak foto’s en een verslag, en stuur deze op naar desbetreffende organisatie.

16. Vraag: Hoe kun je van arme mensen verwachten dat ze hun paard goed voer geven? Daar hebben ze toch geen geld voor?

Antwoord: Over het algemeen kan een groot aantal eigenaren het zich veroorloven om hun dier voldoende goed voer te geven. Niet armoede, maar onwetendheid over de juiste voeding en verzorging van het dier is de grootste vijand. Voorbeeld: veel eigenaren geven hun paard geplet stro. Zij weten niet dat stro nauwelijks voedingswaarde heeft. Eigenaren krijgen van Brooke uitleg over verantwoord voer, dat beschikbaar en betaalbaar of gratis is. Eén van de belangrijkste taken van de veterinaire teams is om alle paarden en ezels te controleren op wormen en indien nodig te ontwormen. Wanneer de dieren wormvrij zijn, kunnen ze hun voedsel optimaal gebruiken (omzetten in energie).

17. Vraag: Waarom doen jullie moeite om het werkleven van deze dieren te verlengen? Jullie verlengen daarmee alleen maar hun lijden.

Antwoord: We kunnen, willen en mogen niet passief toekijken hoe dieren met de verschrikkelijkste verwondingen moeten werken tot ze er dood bij neervallen. Wanneer een werkpaard of ezel dood gaat koopt de eigenaar een nieuw dier; hij moet immers zijn geld verdienen en overleven. En de ellende begint weer van voren af aan.

Brooke wil de gewoontes van de eigenaren doorbreken, in economisch en humaan opzicht. Door voorlichting proberen wij de eigenaar te laten inzien dat een gezond dier meer rendement oplevert dan een levend wrak. Uiteindelijk is ons doel dat eigenaren hun paard of ezel gaan beschouwen als een lid van de familie dat met liefde en zorg moet worden behandeld.

18. Vraag: Wat is het euthanasiebeleid van Brooke Hospital?

Antwoord: Voor elke dierenarts - opgeleid om dieren beter te maken - is euthanasie een moeilijke beslissing. Maar een dier dat vreselijk veel pijn lijdt, of een dier dat veel te oud is om te werken en op het punt staat op straat in te storten, moet uit zijn lijden worden verlost. Vanuit het oogpunt van dierenwelzijn is euthanasie de meest humane beslissing.

Dorothy Brooke hield in 1934 de door haar opgekochte oude legerpaarden – op voorwaarde dat ze niet te veel pijn leden - een paar dagen in de kliniek. Daar verbleven de dieren in alle rust en waardigheid, temidden van hun lotgenoten. Daarna liet men ze inslapen. In de Brooke-centra die een eigen hospitaal hebben wordt dit vandaag nog steeds zo gedaan. Maar er zijn ook centra waar alleen wordt gewerkt met mobiele teams, die hun activiteiten “in het veld” uitoefenen. Deze teams bepalen per geval wat de beste beslissing is vanuit het oogpunt van dierenwelzijn. Paarden en ezels die vreselijk pijn lijden, en die diergeneeskundig niet meer te redden zijn, worden door de Brooke-dierenartsen op humane wijze uit hun lijden verlost.

Euthanasie is in onze zienswijze een humane oplossing. Het alternatief is dat de diereigenaren hun doodzieke, stokoude, of stervende dier aan zijn lot overlaten; het paard of ezeltje sterft langs de kant van de weg.

In alle Brooke-centra wordt humane euthanasie toegepast door speciaal opgeleid personeel. Het gebeurt zoals in Nederland: door middel van een injectie, of een overdosis aan verdovingsmiddelen (of een combinatie van verdovingsmiddel en andere speciale medicamenten), of door een enkel schot in het hoofd.

Sommige ernstige gevallen zouden met injecties en medicamenten overeind gehouden kunnen worden. Maar daarmee zouden de dierenartsen de kwelling voor het dier verlengen. De eigenaar heeft immers zijn werkdier nodig om geld te verdienen voor zijn gezin, dus hij zou zijn doodzieke dier dan weer laten werken.

Euthanasie mag alleen worden toegepast als de eigenaar ermee instemt. Het komt regelmatig voor dat een eigenaar weigert zijn dier op te geven. Hiervoor gelden meestal financiële overwegingen. Het werkdier is de enige bron van inkomsten voor de eigenaar en zijn familie. Zonder werkdier is er geen geld, dus kiest de eigenaar ervoor zijn doodzieke dier toch door te laten werken. Maar er zijn ook emotionele en principiële overwegingen die eigenaren doen weigeren hun dier te laten inslapen, zoals geloofsovertuiging, cultuur en eeuwenoude tradities. De Brooke-medewerkers gaan dus zeer voorzichtig te werk. Met geduld, en met respect voor de culturele achtergrond en geloofsovertuiging van de eigenaar probeert de dierenarts de eigenaar te overtuigen dat euthanasie het beste is voor het dier. En om het financiële verlies van een gezin te compenseren, wordt in de meeste Brooke-centra een bescheiden financiële tegemoetkoming aangeboden aan de eigenaar. Dit bedrag is lager dan de marktwaarde van een paard, ezel of muildier. Met het bedrag kan de eigenaar bijvoorbeeld een dier lenen, of op afbetaling kopen. In ieder geval kan hij zijn gezin te eten blijven geven. Belangrijk: de geldelijke compensatie is bescheiden, om misbruik te voorkomen.