Marieke Niestadt, presentatrice en ambassadeur van de Brooke-juniorclub

"Als kind van zes ben ik met mijn moeder een aar maanden in Pakistan geweest. In Pakistan is het leven zwaar, voor mens en dier. In de zomer wordt het daar warmer dan 50 graden boven nul, het is er stoffig en vuil. Mijn moeder werkte als vrijwilligster in een verzorgingstehuis voor gehandicapte kinderen. Terwijl zij bezig was met de kinderen, speelde ik met Pakistaanse leeftijdsgenoten. Ik heb verschrikkelijke dingen gezien in dat tehuis. Er was zelfs een kindje met twee hoofden. Toch konden de meeste kinderen in het tehuis zich gelukkig aardig redden: ze werden verzorgd door zusters en vrijwilligers, die de kinderen zorg, geduld en liefde gaven. Ik vond het ontzettend leuk om met de kinderen te spelen, en ik had het gevoel dat ze - ondanks hun handicap - gelukkig waren. Op de straten van Pakistan zag ik honderden karrenpaarden en -ezels zwoegen in de hete zon, op het gloeiend hete asfalt en in het chaotische verkeer. Veel dieren waren kreupel, maar werden desondanks door de eigenaar met de zweep gedwongen om de zware kar te trekken. Ik was nog klein, maar de aanblik van die dieren zal ik nooit vergeten. Mijn moeder vroeg mij in het vliegtuig terug naar Nederland wat ik het ergste had gevonden in Pakistan. Ik antwoordde, zonder te aarzelen: de ezeltjes!!"
Dat was 25 jaar geleden. Toen Marieke in het kader van haar programma Pony Express een prachtige special maakte over Brooke Hospital for Animals in Pakistan, was de cirkel rond: eindelijk was het moment aangebroken dat ze iets kon doen voor de ezels en paarden die ze zoveel jaren geleden in haar hart gesloten heeft.